Draineren aan de Ketelweg
De beste boeren staan aan wal
De agrarische sector staat bol van de ontwikkelingen. Op boeren.online worden er tientallen nieuwsberichten besproken en kennis gedeeld. Of je nu actief bijdraagt door foto's, video's, topics of reacties te plaatsen, of je zorgt er middels de stemknoppen voor dat de beste reactie naar boven borrelt.. Jouw kennis en inzicht m.b.t. de agrarische sector kunnen deze site nét dat beetje beter maken. Maak ook een (gratis) account aan!
Al weer lang geleden dat ik me ook met dit soort werk bezig hield.
In die tijd hadden we nog niet die schuifborden om gelijk op de treugweg naar de watergang de sleuf weer te dichten.
Wij draineerden trouwens doorgaans ook met kale buis die werd omhuld door glashars.
Om die reden was de buizenkast bij ons ook heel anders en had je natuurlijk een grindkar nodig om de glashars toe te voegen via de buizenkast.
Reacties
Of willen ze niet dat de grond gelicht wordt en nog enkele jaren iets hoger ligt?
Nemen ze het inklinken van deze sleuf voor lief, en dat met elke grondbewerking er wel weer wat grond heen gewerkt wordt zodat het ook altijd vlak blijft?
Om met kale buis te draineren moet je wel hele zware klei hebben, of niet?
Glashars heb ik nog nooit van gehoord, wel van grind of draineerzand of zoals de rijksdienst hier vroeger deed met turf bovenop de potjes.
groeten Jan Rijpma dronten
Glashars is eigenlijk alleen maar een soort as uit Duitse kolencentrales en dat was voor weinig in ruime mate te krijgen hier in het oosten van het land. Het laat bovendien erg goed water door en slibt niet snel weer dicht.
De naam glashars dankt dit spul aan de structuur die veel weg heeft van glassplinters.
Het ziet er eigenlijk uit als glas wat niet goed gesmolten is geweest. Er zaten ook wel eens grotere stukken tussen die je omdat het erg bros spul was heel makkelijk kapot kon slaan. Wel verstandig om daar handschoenen bij aan te hebben aangezien anders je handen open lagen.
Zware kleigronden hebben we hier niet maar wel veel leemhoudende zandgronden.
We gebruikten ook wel veel PP omhulde buis hoor, maar hier in de streek was kale buis in combinatie met glashars de meest gebruikte methode.
Kokos was hier vaak minder geschikt omdat het te snel verteerde vanwege het soms hoge aandeel organische stof in de grond.
Kokos buizen die binnen 5 jaar helemaal kaal waren kwam je hier nog wel eens tegen, vandaar het gebruik van het duurdere PP.
Meer naar het westen werden veel gebroken schelpen als omhullingsmateriaal gebruikt.
In sommige gevallen vulden we de sleuven ook wel eens op met scherp zand over de glashars laag heen.
Op sportvelden vulden we altijd de sleuven op met scherp zand. Dit deden we dan met de kar waarmee we ook de glashars verwerkten. Deze kar was eigenlijk een oude Mammouth zoutstrooier die achterstevoren op een zwaar onderstel lag, en voorzien van een 180 graden draaibare Keulmac transportband die op een draaikrans bevestigd was.